Je ervaart in de “buitenwereld”  dat je niet op een lijn komt met de ander. Ondanks veel praten en luisteren blijkt en blijft er een kloof, verdeeldheid. Als je je aandacht verlegt naar je eigen binnenwereld dan blijkt dat er ook geen eenheid, zelfs tegenstrijdigheid in jezelf, is. Je bent niet uit één stuk. Je wensen zijn tegenstrijdig en  met elkaar in botsing. Je hebt meer wensen en die kun je niet allemaal vervullen omdat ze elkaar uitsluiten of conflicterend zijn. Je moet kiezen, waarbij je het ene verlangen tegen het andere verlangen moet “wegstrepen”. Dat levert ongetwijfeld twijfel, boosheid, ontevredenheid of bijvoorbeeld een knagend gevoel op. Dat is inherent aan leven. Je komt niet volledig aan je trekken. Je interne strijd zorgt voor onvrede “buiten”. Als je vanbinnen realiseert dat je niet alles kunt wensen en kiest waar je voor gaat komt er direct orde en duidelijkheid in je “buitengebied”.