Opgeven heeft een negatieve lading. Het staat voor verlies, soms zelfs voor falen. Als je ergens voor gaat, geef je niet zomaar op. Ook al kost het (te) veel bloed, zweet en tranen. Je hebt iets in je hoofd en soms ga je – geheel onbewust – net zolang door tot je dat hebt bereikt. De vraag is of dit in alle gevallen wel zo’n goede keuze is. Door te volharden ben je niet altijd met het juiste, het beste bezig! Als een doel willen bereiken ten koste gaat van je plezier, je levensvreugde, van jezelf, dan ben je verkeerd bezig. Je bent dan in feite tegen beter weten in op het verkeerde spoor aan de slag. Dit zorgt voor teleurstelling, frustratie en spanning. Als iets je alleen energie kost en geen energie oplevert, is het tijd om los te laten. Wat is de reden dat je een voor jou heilloos pad niet kunt stoppen? Als je iets moet loslaten krijgt dan je zelfbeeld of imago een knauw? Vergeet niet dat loslaten in de meeste gevallen uiteindelijk tot opluchting en rust leidt. Zeker als je besluiteloos van aard of een geboren piekeraar bent, is het extra uitdagend om los te laten. Als je besluiteloos van aard bent, zul je door je redeneringen steeds opties blijven zien waardoor kiezen lastig is en blijft. Het enerzijds/anderzijds-gedoe houdt je lekker bezig en zorgt ervoor dat je niet gaat loslaten. Als je last hebt van piekeren zie je alles zwaar en negatief. Als piekeraar zul je vanwege de zwaarte niet makkelijk tot stappen komen en opgeven. Opgeven is een uiterst reële optie die een enorme bevrijding teweeg kan brengen. De nieuwe energie die vrijkomt, kan ervoor zorgen dat er nieuwe kansen en uitdagingen op je pad komen.
