Net zoals iedereen ken je de wens om gelukkig te zijn en wil je tegelijkertijd zien hoe het echt is. Je wilt de/je werkelijkheid onder ogen zien, de ‘waarheid’ weten. De ‘waarheid’ over jezelf, de ander en de wereld waarin je leeft. Het vervelende is dat je de waarheid als hard en vervelend ervaart. En wie heeft er nu zin om die pijnlijke waarheid te horen, te zien en te ervaren?! Daarom zul je net als heel veel mensen je ogen sluiten voor de realiteit en niet openstaan om te horen hoe het er echt voor staat. Terwijl je dit doet beweer je, tegen beter weten in, dat je heus wel weet waar je mee bezig bent. En dat je echt wel zicht hebt op hoe de vlag erbij hangt. Je kunt met allerlei (mooie) woorden jezelf of de ander vertellen hoe het ermee is om (jezelf en) de ander te laten zien dat je echt niet dom of naïef bent. In feite doe je aan windowdressing: je maakt het verhaal wat mooier dan de werkelijkheid. Je gevoel wil er doodgewoon niet aan. Je beschermt je onbewust tegen pijn. De waarheid onder ogen zien heeft te maken met het weten van je hoofd en je hart. En als dat weten plaatsvindt, doet het in eerste instantie altijd pijn. Je wilt er niet aan, het is niet leuk, misschien zelfs gênant. Mogelijk word je boos. Maar het interessante is dat je je na dat lastige, pijnlijke of gênante moment veel beter voelt. De waarheid volledig onder ogen zien bevrijdt, geeft een enorme energie. Die energie komt alleen maar vrij als je volledig wilt zien en ervaren zoals het is en niks achterhoudt, onder het tapijt stopt. En het mooie is dat als je de werkelijkheid werkelijk ziet, je precies weet wat je te doen staat. Je verspilt geen tijd met onnodige omwegen. Je doet de juiste actie. Als je hart ziet wat er aan de hand is en welk effect dat heeft, dan doe je wat er moet gebeuren.
