Ken je dat? Je hoofd maakt overuren omdat er zoveel is waarover je nadenkt. Je stelt jezelf allerlei vragen, je piekert over dingen, je denkt na over uitspraken/beweringen van een ander en je trekt er je conclusies uit. Je bent druk bezig zonder bij de ander te checken of het wel klopt wat je denkt, of je interpretaties wel kloppen. Voordat je het weet, veronderstel je van alles, beoordeel en veroordeel je de ander en creëer je gevoelens bij jezelf die niet nodig zijn, omdat de basis van je gevoel gebaseerd is op verkeerde gedachtes. Hoe anders zou het zijn als je ’gewoon’ uitspreekt wat je denkt en checkt bij de ander of datgene wat je denkt ook echt wel klopt? Hoe zou het zijn als je je irritaties gewoon rustig deelt met de ander en vertelt wat zijn/haar houding en gedrag met je doen? Hoe ziet het eruit als je datgene wat je zorgen baart gewoon deelt met degenen die recht hebben om dat te weten? Maak het je zelf en de ander niet onnodig ingewikkeld en train je zelf in de rechtstreekse methode: gewoon vragen en je gewoon uitspreken. Als je hiertoe in staat bent, zul je merken hoeveel rust je dat geeft en hoe het de hoeveelheid emotionele ’toestanden’ vermindert. Stel eens vragen aan de ander en luister wat die zegt. Verzamel eens feiten door door te vragen en niet meteen in de interpretaties te schieten. Richt je eens op wat nu relevant is in plaats van te focussen op het verleden of je te richten op de toekomst. Door dit te doen bespaar je jezelf veel emotioneel ’leed’ en hou je de relatie met de ander zuiver.
