Wanneer je gevoelens reflecteert, geef je kort – in eigen woorden weer – wat de belangrijkste gevoelens zijn die in de woorden van de ander doorklinken of door het non-verbale gedrag van de ander bij je zijn overgekomen. De ander merkt dat zijn/haar gevoelens begrepen en geaccepteerd worden. Hierdoor wordt de ander gestimuleerd meer over zijn of haar gevoelens te vertellen. Tevens geeft het een gevoel van veiligheid. Een gevoelsreflectie heeft ook een controlerende functie. Je kunt nagaan of je de juiste gevoelens gezien hebt. Gevoelens worden meestal duidelijk gemaakt door de manier waarop iets gezegd wordt. Hier is aandacht voor nodig en hierdoor heeft de ander het gevoel dat er goed naar hem of haar geluisterd wordt. Hij/zij wordt serieus genomen. Belangrijke signalen bij het herkennen van gevoelens zijn toonhoogte en intonatie, de snelheid van praten, blozen en het neerslaan van de ogen. Tijdens het reflecteren van gevoelens moet je je best doen om de juiste woorden te kiezen. Zodat je het gevoel, zowel qua aard als intensiteit, correct weergeeft.
