In onze westerse samenleving is er een grote kloof tussen degenen die iets maken en de uiteindelijke gebruiker/verbruiker. Wie heeft er enig idee welke personen er gewerkt hebben aan het eindproduct dat je hebt gekregen of gekocht? Deze onbekendheid over wie er wat heeft gedaan zorgt er soms voor dat we met te weinig respect omgaan met de materiële zaken. Als je je echt zou realiseren hoeveel mensen hun energie en aandacht hebben gegeven aan jouw dagelijkse brood, dan zou je stil vallen en zorgvuldiger omgaan met je broodje. Hetzelfde geldt natuurlijk met minder tastbare zaken zoals het werk van een huisarts, een secretaresse of een lerares. Laat staan dat van een ambtenaar of politicus. Ze doen werk waar we gemakkelijk een oordeel over vellen. Maar weten we eigenlijk wel wat we zeggen over het werk van een ander? Hebben we enig idee wat hun werk inhoudt, wat er bij komt kijken, wat het van iemand vraagt? Heb je enig idee hoe realistisch je kritiek is? Heb je er enig benul van wat je van iemand vraagt als je die een opdracht geeft, hoeveel tijd het kost, welke inzet dat vraagt? Als buitenstaander kan iets wat de ander doet soms heel simpel lijken. Maar besef dat als jij het zelf moet doen, het weleens ingewikkelder of tijdrovender zou kunnen zijn dan je zo oppervlakkig gezien zou denken. Oordeel niet te snel over de resultaten van andermans werk als je zelf het vak van binnenuit niet kent. Vraag je eens af hoeveel tijd iets kost, wat obstakels kunnen zijn. En als je vindt dat iets niet goed gebeurt, wat daarvan de reden zou kunnen zijn. Echt, vaak is er een heel goede reden waarom dingen lopen zoals ze lopen. Als je vraagt waarom het gaat zoals het gaat, zul je best een antwoord krijgen en kun je weleens verbaasd zijn over wat de reden is. Realiseer je dat als je zonder veel (voor)kennis oordelen velt over het werk van een ander, dit in feite van weinig respect getuigd. Hoed je voor onnadenkende uitspraken en vergewis je ervan of je wel met recht kunt spreken.
