In je leven loop je tegen jezelf, tegen een ander op. Het gaat niet altijd zoals je wenst, zoals je wilt, zoals goed voor je is. Dat is zo. Er kunnen tijden zijn dat je het gevoel hebt dat iedereen en alles je tegenwerkt. Dat de ander je niet goedgunstig is gezind, dat je mogelijk moedwillig wordt tegengewerkt. Dat je er alleen voor staat. Het interessante is dat als je je slachtoffer voelt, je slachtoffergedrag je tot een onaangenaam persoon maakt. De ander zal je door je houding en gedrag op afstand willen houden. Het slachtoffer uithangen lijkt je op korte termijn iets op te leveren (empathie, aandacht, begrip, hulp), maar keert zich op termijn tegen je. Het heeft een isolerende werking. Als je jezelf niet als slachtoffer ziet en ervan uitgaat dat jijzelf goed bent en dus ook de ander in wezen niet slecht is, dan kijk je ook anders naar dat wat er met je gebeurt. Je staat er dan anders in. En dan ben je bij machte om te kijken hoe je kracht kunt putten uit de situatie. Wat kun je zelf doen om de situatie te veranderen? Welke uitdagingen zitten er mogelijk verborgen in de situatie? Hoe kun je zin ontlenen aan dat wat er is? Wat kun je leren? Zie jezelf niet als slachtoffer. Gedraag je niet als lijdend voorwerp en je zult zien dat je energie krijgt. En dat je lessen kunt leren uit de situatie. En dat je – door dat wat je meemaakt – dingen kunt leren die je in een latere (levens)fase goed van pas kunnen komen.
