Problemen die je het diepst raken hebben meestal met een ander te maken. Fricties, problemen met een ander raken je diep en kosten je veel energie. Ten opzichte van de ander heb je grote verschillen. Als je met de ander in contact bent zijn fricties en spanningen normaal. Het vraagt immers veel van je om de ander echt te begrijpen en te doorgronden. Dat is vrijwel onmogelijk. Je hebt een andere persoonlijke historie, geschiedenis. Je hebt andere normen, waarden en levensvisie. Je hebt een andere opvoeding. Je hebt een ander karakter. Je hebt andere ervaringen. Je hebt een andere aanleg. Je hebt een andere fysieke gesteldheid en een ander uithoudingsvermogen. Al deze verschillen zijn een potentiële bron van spanning. Het is een wonder als er in de omgang met de ander geen fricties zijn. Slik wrijvingen vanwege verschillen niet in. Stop irritaties niet weg. Zie ze onder ogen, zie ze als een normaal iets. Ga met jezelf in gesprek. Wat irriteert je, wat houdt je bezig? Is het nodig om met de ander hierover te spreken? En wat wil je dan bespreken? Wat kun je zeggen zonder dat je de ander beschuldigt of verwijten maakt? Kan de ander daar wat mee? Onderneem pas actie als je deze interne dialoog heb gevoerd. Als je niet met de ander kunt/wilt spreken dan is het nodig dat je de irritatie echt loslaat en niet wegstopt. Anders staat de irritatie in elk contact met de ander een constructieve communicatie in de weg.
