Intuïtief weet je dat zeuren, zaniken snel ontaardt in drammen en voel je dat het niet dat teweegbrengt wat je wilt. Stop dus met zeuren. Dat is echter een mission impossible als je je niet bewust bent waarom je zeurt. Als je niet zegt wat je dwarszit, wat je anders wilt, dan krop je je irritaties op en geef je op een indirecte manier aan wat je (niet) wilt. Indirecte hints pikt de ander niet op, of de ander begrijpt ze niet, of duidt ze anders. Omdat de ander je signalen niet oppakt, ga je klagen en haal je alles uit de kast om je punt duidelijk te maken. Je herhaalt, je overdrijft en gebruikt woorden als ‘altijd’ en ‘nooit’. Door deze emotionele lading zorg je ervoor dat de ander zich nog sterker gaat verdedigen. Door te ontkennen, door te zeggen dat je zwaar overdrijft, door te zeggen dat je zeurt. Door dit te doen haalt de ander – bewust of onbewust – de aandacht bij het topic en bij zichzelf vandaan. Heel slim. Zorg ervoor dat dit circus van aanvallen (klagen, zeuren) en verdedigen niet op gang komt. Wees van meet af aan heel duidelijk wat je vindt. Maak dit helder, zodat de ander niet hoeft te raden naar wat je bedoelt. De ander is immers niet helderziend of ‘heldervoelend’. Zeuren is in feite een manier om iets wat je niet accepteert weg te drukken. Door te zeuren focus je op hoe het in jouw beleving zou moeten zijn, zodat je de realiteit niet onder ogen hoeft te zien. Stop met zeuren en zeg – op een rustige manier – wat je (niet) wilt. De ander kan dan meteen duidelijk maken of hij/zij het met je eens is en je ter wille wil/kan zijn. Dit voorkomt onnodige negatieve dynamiek.
