Voor alles is een tijd. En het is de kunst om op tijd aan te voelen dat het nodig is om iets af te ronden, af te sluiten. Omdat het genoeg is. Omdat je opdracht, je taak er op zit. Omdat de elan er uit is. Omdat je niet dat kunt geven wat er nodig is. Soms maak je zelf niet de keuze om te stoppen, maar besluit een ander dat. Het kan je overvallen. Mogelijk ben je verontwaardigd of boos. Voel je je aan de kant gezet, niet gerespecteerd. Toch, als je terugkijkt, zul je zien dat er tekenen, signalen zijn geweest die je er op geattendeerd hebben dat het tijd was voor afscheid. Je hebt ze niet onderkend, niet willen zien. Je hebt misschien hoofdpijn gehad, je maag was overstuur, je motivatie was weg, je liep de kantjes ervan af. Je krijgt signalen, maar je luistert er niet naar omdat ze je niet uitkomen. Daarnaast kunnen toevallige, opmerkelijke gebeurtenissen ook een signaal in zich dragen. Je ontmoet iemand na lange tijd weer en die heeft belangrijk nieuws, je stuit op een boek dat je belangrijke inzichten geeft, je krijgt een bepaalde uitspraak of bepaald lied maar niet uit je hoofd. Je krijgt een droom waar je nog dagen mee bezig bent. Het is goed mogelijk dat deze zaken een signaalfunctie hebben. Negeer het niet en sta open voor wat deze signalen je te zeggen kunnen hebben. Het kan noodzakelijk voor je zijn om iets af te ronden omdat het in feite ‘klaar’ is, ga dan niet door en neem de signalen die je krijgt serieus. En handel ernaar. Negeer je het signaal, dan zit er niets anders op dan dat de ander ervoor kiest om afscheid van je te nemen. Dat is vele malen pijnlijker en frustrerender.
