In de psychologie wordt uitsluiting gezien als het ergste wat je een mens kunt aandoen. In feite verklaar je de ander door hem/haar uit te sluiten levend dood. Buitengesloten worden levert emotionele pijn op, pijn die ervoor kan zorgen dat je je minderwaardig en onzeker gaat voelen. Dit zijn ingrediënten voor slecht functioneren. Ondanks dit keiharde gegeven lijkt het in het sociale verkeer volstrekt normaal om mensen buiten te sluiten. En doe je er zelfs onbewust aan mee. Er zijn veel redenen waarom mensen buitengesloten worden: uiterlijk, gedrag, kleur, levensstijl, intelligentie, afkomst, sociale klasse, opvattingen, levensvisie, een fysieke of mentale beperking enz. Blijkbaar is het anders-zijn voor reden genoeg om buiten te sluiten. Je kunt op veel manieren de ander buitensluiten. Iemand nadrukkelijk en enthousiast begroeten en de ander(en) heel neutraal of niet begroeten. Je nadrukkelijk richten tot een of een paar personen terwijl er meerdere mensen aanwezig zijn. Nadrukkelijk iemand complimenteren en niets positiefs zeggen tegen andere betrokkenen. Iemand die boos is zeggen dat ie niet boos mag zijn. Over, maar niet rechtstreeks tegen iemand praten in een vergadering terwijl de persoon in kwestie aanwezig is. Verwachten dat iemand zich aanpast aan de heersende regels, normen en opvattingen omdat hij/zij er later bijgekomen is. Aan de deelname aan iets voorwaarden stellen waardoor mensen buiten de boot vallen omdat ze er moeilijk aan kunnen voldoen. Voorwaarden op het gebied van kleding, geld, conditie etc. waaraan niet iedereen kan voldoen. Iemand wordt in jouw aanwezigheid niet correct behandeld en je komt niet op voor degene die dit ten deel valt en je spreekt degene die dit doet niet erop aan. Als je de ander bewust of onbewust buitensluit, voed je het negativisme bij de ander. De ander voelt zich mede door jouw doen of laten buitengesloten en zal geen sympathie voor je voelen. Je hebt hem/haar in emotionele zin ‘laten zitten’. Jouw actie heeft mogelijk tot gevolg dat degene die jij hebt laten zitten zich niet geroepen zal voelen om jou te helpen en te steunen als dat nodig is.
Als uitsluiting, buitensluiting iemand keer op keer overkomt, doet dat iets met zijn/haar zelfbeeld en heeft dat ook gevolgen voor hoe hij/zij naar de ander kijkt. Het vertrouwen in de mens wordt er niet groter op. Men gaat niet alleen zichzelf, maar ook de ander haten. En waar mensen dan toe in staat zijn, kun je via de media volgen. Als je je realiseert dat als je uitsluit je in feite bijdraagt aan ‘moord’, sta er dan niet van te kijken dat jij op een dag verbittering en misschien zelfs haat tegenkomt. Dat zijn de natuurlijke vruchten van (langdurig) buitensluiten.