Hoe groter de misstand, het vergrijp, de vernedering, het geweld hoe groter je roep om vergelding. Oog om oog – tand om tand. Dit is een volstrekt natuurlijke reactie. Als je je verwond, beschadigd, misbruikt voelt is het enige wat je kunt bedenken dat de ander – die je dat heeft aangedaan – ook voelt wat jij voelt. De ander moet boeten. Je wilt vergelding. Je pijn moet gecompenseerd worden. Vergelden kun je in verschillende vormen. Een van de vormen is bijvoorbeeld kwaadspreken. Vergelding is echter niet echt de oplossing. Vergelding zorgt niet voor een echt gevoel van opluchting, van oplossing. De haat die ontstaat zorgt ervoor dat je vanbinnen vergiftigd wordt. Je raakt verbitterd. Je haat blokkeert je in je dagelijkse leven. Elke vorm van vergelding zorgt voor een tijdelijk gevoel van rechtvaardigheid. Die duurt echter nooit lang want je laadt door te vergelden ook schuld op je. Je wond heelt niet sneller door vergelding. Integendeel. Je handelt immers vanuit angst en die vermindert niet door vergelding. Alleen als je vanuit liefde handelt vermindert je angst. Dat is het moeilijkste wat er is maar zorgt voor een wezenlijke afsluiting van het pijnlijke hoofdstuk. Alleen door de ander te vergeven zorg je echt voor opluchting en verlichting. Als je in staat bent tot vergeving verandert dat je perceptie. Op jezelf, op de ander, op je omgeving. Vergeven is niet iets wat zomaar gebeurt. Omdat het van nature iets is wat je niet uit jezelf doet. Het is een bewuste keuze om de ander te vergeven. Het is in eerste instantie iets wat je in jezelf en voor jezelf doet. Jij zit immers “vast” in je beelden, gevoelens, oordelen, het gevoel dat je slachtoffer bent. Je zult zelf door iets heen moeten. Met of zonder de ander om wie het gaat. Vergeven kun je zelfs zonder een woord met de veroorzaker te spreken. De essentie van vergeving is dat je in staat bent om jouw wens op een beter verleden los te laten. Je zult onder ogen moeten zien en accepteren dat het zinloos is om een ander verleden te wensen. Dat het verloren, verkwistte energie is om iets te willen veranderen wat voorbij is. De ander die je pijn veroorzaakt heeft kan hier niets in bijdragen. Dat acceptatieproces moet je zelf doormaken. Vergeven houdt niet vergeten in. Vergeven hoeft niet perse in te houden dat je de ander aardig gaat vinden, gaat begrijpen of dat je de communicatie met de ander hervat.
