In de economie bestaat het begrip ‘sunk costs’. Dat zijn uitgaven die je gedaan hebt en die je niet terug kunt draaien, terwijl je dat meteen zou doen als je dat zou kunnen. Dit fenomeen kun je ook toepassen in je eigen leven. Je hebt emotioneel, qua tijd en financieel, veel geïnvesteerd in iets of iemand. Deze investeringen die je in het verleden hebt gedaan kun je soms ineens voor lief moeten nemen, moeten afboeken om verder te kunnen met je leven. Als je gevoelsmatig een hoofdstuk zou moeten afsluiten omdat het beter voor je is, maar je kunt het niet omdat je zoveel hebt geïnvesteerd, dan ben je verkeerd bezig. Je laat het verleden meebeslissen bij een toekomstgericht besluit. En je zult merken dat het – omdat je het niet kunt afronden –zijn (negatieve) invloed zal hebben op je toekomst. Heb jij wat ‘sunk costs dossiers’? En wat weerhoudt je ervan om van deze energievreters afstand te doen? Kun je accepteren dat je mogelijk afscheid moet nemen van een som geld, dat je moet constateren dat je energie en aandacht niet heeft opgeleverd wat je wenst en dat doorgaan dat ook niet zal doen? Wat doe jij wat eigenlijk niks oplevert of wat minder waardevol is, maar waarin je volhardt omdat je al zoveel geïnvesteerd hebt? Al weleens aan ‘afboeken’ gedacht?
