Veel “oude” structuren hebben hun uiterste houdbaarheidsdatum bereikt. Veel modellen, structuren zijn uitgewerkt. Structuren waren, toen ze zijn ontstaan, dienstbaar aan de ontwikkelingen en vraagstukken die toen speelden. Momenteel zitten we in een ander tijdsgewricht en blijken veel structuren verouderd te zijn. Niet meer aan te sluiten bij de realiteit en uitdagingen van vandaag. Structuren kunnen de noodzakelijke verandering, vernieuwing tegenhouden. Structuren hebben helaas de neiging om zichzelf in stand te houden. Degenen die in de structuur functioneren zijn niet in staat om de structuur van binnenuit te transformeren omdat het niet mogelijk is om van binnenuit te bouwen aan een wezenlijk andere nieuwe structuur. Er zijn teveel tegenkrachten die echte verandering blokkeren. Gevestigde belangen overheersen. Nieuwe structuren ontstaan buiten de huidige structuren. Ze ontstaan door anderen die niet (meer) binnen de huidige structuren (kunnen) werken. Echte vernieuwing vindt altijd plaats op eigen initiatief van mensen die niet meer geloven in de huidige structuur of die los van alles aan de slag gaan en hun eigen structuren bouwen zonder zich te laten inspireren door wat er is. Echte vernieuwing komt altijd van onderaf en van buitenaf en niet van bovenaf en van binnenuit. Als je voelt dat structuren vastlopen heeft introspectie, hoe het systeem van binnenuit te vernieuwen, dus maar beperkt effect. Introspectie maakt duidelijk wat er mis gaat en waarom. Maar als je onderdeel van het systeem bent – wat zich van nature wil handhaven en de belangen van veel individuen zijn gericht om te houden wat er is – dan is het lastig om met de inzichten die je opdoet de structuren van binnenuit echt te hervormen. Als je onderdeel van een systeem bent is het bijzonder lastig om je echt een beeld te kunnen vormen van hoe een ander systeem er uit zou kunnen zien en hoe je daartoe komt. Welke stappen je moet zetten. Omdat je je geen beeld kunt vormen – en een beeld is nodig om een stap te zetten – komt verandering niet op gang en hou je vast aan wat er is. Mensen die voelen dat een structuur vastloopt en dat reparatie geen zin heeft of die nooit in een bepaalde structuur hebben gewerkt staan open voor het bouwen van een nieuwe structuur. Zij hebben niets te verliezen en geen belangen om dat wat er aan oude structuur is te handhaven, te verdedigen, te beschermen. Zij zetten stappen waardoor er een nieuwe werkelijkheid ontstaat. Die nieuwe werkelijkheid, structuur kan tot inspiratie dienen van de mensen die (nog) in oude structuren functioneren. De ervaring die de creatoren van nieuwe structuren, vormen, opdoen kunnen worden gedeeld met degenen die de oude structuren willen hervormen. Het opleggen van structuur-/organisatieverandering van bovenaf heeft dus weinig zin. Het is waardevoller om mensen in een oude structuur kennis te laten maken met (prille, nieuwe) initiatieven zodat zij inspiratie kunnen halen uit wat er buiten hun structuur ontwikkeld wordt. Als je iets nieuws wilt neerzetten verwacht geen hulp, steun van gevestigde organen of structuren. Het is voor hen lastig om beelden op hun netvlies te krijgen van wat je wilt, wat je beoogt, wat je bedoelt. Trek je eigen plan, zet je eerste stappen en zoek contact en steun bij degenen die begrijpen wat je bedoelt. Stop geen tijd, energie in personen die niet aangesloten zijn op de vernieuwing die je beoogt. Geef je vernieuwing vorm en zoek daarna pas contact met deze laatste “groep” personen, mogelijk begrijpen ze je pas als jouw idee geconcretiseerd is.
