Ooit heeft een ander je iets aangedaan. Je hebt daar nog steeds last van. Je blijft eronder lijden. Als je niet kunt of wilt vergeven, vreet dat aan je en slaat het op jezelf terug. Je bent slachtoffer en dat is een last. Je loopt finaal vast.
Als je het verhaal over wat jou is aangedaan binnenhoudt en niet deelt met mensen die je vertrouwt, heeft de ander jou nog steeds in de macht. Als je woedend blijft, bouw je een wrok op en doet de ander je nog steeds pijn. Als je zint op wraak, dan heeft dat een zelfvernietigende werking. De haat die je opbouwt, ondermijnt je eigen gezondheid. En je geeft deze zelfs door aan je nakomelingen. Onbewust en ongewild, maar het gebeurt wel.
Slechts door je verhaal en de pijn die daarbij hoort onder ogen te zien en keer op keer te delen met anderen, kom je verder. Dat is niet eenvoudig, Maar als je de feiten en de pijn die daarbij hoort kunt verwoorden, leg je een basis voor vergeving. Als het je lukt de ander echt te vergeven, bevrijd je je van een zware innerlijke last en pleeg je een zelfbevrijdende actie. De relatie met degene die jou wat heeft aangedaan, kan worden hersteld en vernieuwd. Of je kunt ervoor kiezen om die relatie los te laten.
Je hebt altijd de keuze om te vergeven, zodat jij en de ander verder kunnen. Als je niet kunt vergeven, verword je van slachtoffer tot dader, omdat je jezelf en de ander een nieuw begin onthoudt.