Misschien roept het woord ‘zelfvertrouwen’ hoort meteen bepaalde associaties bij je op: een zekere onkreukbaarheid, een perfect buitenkantplaatje , ‘everything under control’. Dit zijn geen tekenen van op jezelf vertrouwen. Het zijn signalen van koste wat het kost de controle willen handhaven. De essentie van zelfvertrouwen is acceptatie en overgave. Je sluit vrede met wie je bent. Je rekent af met degene die je zo graag had willen zijn en nooit zult worden. Je geeft je over en je doet de dingen op jouw manier en je schaamt je er niet voor. Je excuseert je niet voor wie je bent. Je bent eerlijk over je kunnen, je gebreken en je falen. Je geeft je over aan jezelf, wat betekent dat je ten volle beseft dat je een mens van vlees en bloed bent. Dat je kunt en zult falen en verre van onfeilbaar bent. Je gelooft in jezelf, terwijl je je volledig bewust bent van je kracht en je zwakte, van je schoonheid en je lelijkheid. Echte zelfverzekerdheid vraagt dat je je successen openlijk viert en er niet voor terugdeinst je vergissingen en verliezen openlijk op tafel te leggen. Er is niets om je voor te schamen. Deze houding geeft je stap voor stap innerlijke zekerheid en rust. Als je open bent en weet wat je waard bent en daar voor uit durft te komen, kan er in feite niets gebeuren. Er is niets te verliezen, er hoeft niets te worden opgehouden of toegedekt.
