Het zit in je om te wensen dat je gewoon over een fout heen kunt stappen. Je sluit het hoofdstuk af en je begint aan een nieuwe fase. Althans, dat kan je bedoeling zijn. Maar als je niet bewust onder ogen wilt en kunt zien wat jij verkeerd hebt gedaan, kun je geen fijne ‘doorstart’ maken. Er haakt iets. Als je de vraag waarom het verkeerd gaat niet voor jezelf wilt of kunt beantwoorden, kom je geen steek verder. Want je weigert om van je fout te leren. Kun je zeggen dat je een fout hebt gemaakt? Alleen als je in staat bent om onder ogen te zien dat je iets verkeerd hebt gedaan, dat je het mis hebt gehad, kun je verder komen. Het is lastig om te constateren dat je er naast zit. Het vraagt om je grote ego opzij te zetten. Maar het interessante is dat het steeds makkelijker wordt om kleur te bekennen als je als standaardvraag in je leven inbouwt: wat kan ik de volgende keer anders, beter doen, wat kan ik veranderen? En dat je daarover open en eerlijk bent naar jezelf en de ander. Als jij open bent, zal de ander dat ook (sneller) zijn. Doe niet ingewikkeld, erken dat je iets verkeerd hebt gedaan, corrigeer wat je kunt corrigeren en wees open over je fouten. Je zult merken dat je lichter leeft. Je zult merken dat je sneller leert. En door je fouten te erkennen word je niet kleiner zoals je ego denkt, maar wordt je menselijk gezien groter.
