Het kan zijn dat je in een conflict verzeild bent geraakt. En jij bent een van de partijen die deel uit maakt van het conflict. Een conflict kost veel energie. Het kan je leven beheersen. Je denkt na over je ‘vijand’, over wat die je heeft aangedaan. Over het onrecht wat die heeft gedaan. Over hoe slecht die ander is. Je focust je op het aandeel van je vijand. Je denkt na wat die moet doen en laten om weer met jou ‘on speaking terms’ te komen. Misschien vind je dat je ‘vijand’ excuses aan moet bieden, schuld moet bekennen. Maar je ‘vijand’ heeft natuurlijk zo zijn/haar eigen kijk op de zaak. Sluit maar niet uit dat die van mening is dat jij verkeerd zit. Dat je hem/haar tekort hebt gedaan, onrecht hebt aangedaan. De ander wil wel verder praten, maar pas nadat jij je schuld hebt erkent, excuses hebt aangeboden. Er kan zich een heel gedoe ontvouwen, waarbij de standpunten zich verharden en je geen meter vooruitkomt. Als er bij jou vanbinnen sprake is van verharding, vraag je dan af waar je mee bezig bent, welke strijd je aan het strijden bent. En denk eens na of de ‘zaak’ het wel waard is om zoveel energie aan te geven. Is jouw gevoel van ‘gelijk hebben en krijgen’ het echt waard dat je er zoveel tijd en energie aan geeft? Gebruik je verstand en vraag je af in welke strijd je verzeild bent geraakt. En of je door moet op de ingeslagen weg.
