Als je iets niet weet kun je er niet verantwoordelijk voor zijn. Als je iets niet (in)ziet kun je geen actie ondernemen. Als je iets (in)ziet kun je niet meer doen alsof het er niet is. Het is onderdeel van je bewustzijn. Je kunt het niet meer ‘wegdenken’. Dit gegeven geeft je in feite de opdracht om je inzicht serieus te nemen. En waar er een (innerlijk) beroep op je wordt gedaan, je kennis in te zetten. Bewustzijn “verplicht” je in feite om dat wat je weet in te zetten waar dat impliciet of expliciet van je gevraagd wordt. Jouw inzicht kan immers de ander op weg helpen. Vanzelfsprekend is het aan de ander om dan met dat wat je hem/haar hebt laten “weten” weer te doen wat hij/zij nodig vindt.
