Iedereen is anders. Als je naar de ander kijkt wat zie je dan? Zie je de leeftijd, de kleur, de sekse, de omvang, de lengte, de beperking, de politieke kleur, de maatschappelijke status, de economische positie, de opleiding, de seksuele voorkeur? Zie je de ander als iemand die je nabij is, die tot je ‘inner circle’ behoort? Of is de ander echt een ander, gevoelsmatig op afstand en buiten je vertrouwde groep? Door je gekleurde waarnemingen bouw je – onbewust en ongewild – onzichtbare muren, scheidslijnen op. Deze muren beïnvloeden je kijk op de ander en daarmee de wijze waarop je communiceert. Het is de kunst om door alles heen te kijken en te zien wie de ander is. Het is een uitdaging om je eigen gedachtes, ideeën, vooroordelen, vooringenomenheden opzij te zetten en echt te zien wie de ander is. Iemand die helemaal anders is dan jij. Een unieke persoonlijkheid met eigen kwaliteiten, eigen ervaringen, eigen mogelijkheden. Maar ook iemand anders die niet zo heel anders is als jij. De ander behoort immers tot dezelfde “soort” en draagt een aantal zaken in zich die behoren tot de menselijke “soort” het vermogen om te voelen, zich zaken te herinneren, het verlangen om gezien en begrepen te horen. De vraag is niet wat je ziet maar wat je wilt zien om te zorgen dat de muur tussen jou en de ander zo klein mogelijk is.
