Als het contact met de ander moeizaam verloopt kun je de ander aanvallen, verwijten, je terugtrekken, je verongelijkt voelen en alle varianten die nog meer tot je repertoire horen. Het leidt allemaal tot niets. Verloren energie. In essentie doe je dit alles om jezelf te beschermen. Het is buitengewoon lastig om toe te geven dat je onzeker bent, verkeerd zit, het niet weet, dus richt je je aandacht op de ander. In plaats van open te zijn over wat er in je leeft. Liever niet je eigen onvolmaaktheid onder ogen zien dan de ander de macht over je te geven. Als je voelt dat je de ander verwijten wilt maken, de ander wilt beschuldigen is het een signaal dat de relatie met jezelf aandacht verdient. De behoefte om je frustraties naar buiten te richten zegt iets over je interne gevoelshuishouding. Je op de ander richten is slechts een afleidingsmanoeuvre van je slimme zelf.
