In onze rationele wereld reken je op datgene wat je ziet, wat je kunt berekenen, wat je kunt beredeneren. Door daarop te focussen en daarin te geloven is het lastig om te accepteren dat er ook een andere werkelijkheid kan zijn dan die van de tastbare en verifieerbare wereld. De zichtbare realiteit is je realiteit en dan is het lastig om je gezichtspunt te veranderen. Als dit je geloof is, dan ben je niet ontvankelijk voor andere denkbeelden. Je gelooft niet dat er wonderen bestaan, met als gevolg dat je er niet op vertrouwt dat wonderen überhaupt mogelijk zijn. Ze komen dan niet. En als ze al komen, dan zie je ze niet omdat je er geen oog voor hebt. Of je schrijft ze toe aan andere oorzaken. Je ziet ze niet omdat ze niet in je visie, je wereldbeeld, je werkelijkheid passen. Ze zijn er, maar ze voltrekken zich buiten jouw belevingswereld en gezichtsveld. Voor degenen die geloven dat wonderen mogelijk zijn, zijn wonderen een realiteit. Het gaat dan niet om het type wonderen waar een goochelaar mee bezig is. Slimme trucjes om een ander op het verkeerde been te zetten. Het gaat ook niet om zwarte magie: kwade krachten oproepen om de ander leed en tegenspoed te bezorgen. Het gaat om wonderen die te maken hebben met innerlijke veranderingen. Wonderen die ervoor zorgen dat levenslange bitterheid afneemt of zelfs verdwijnt. Wonderen die ermee te maken hebben dat ’eeuwenlange’, hopeloze conflicten worden geslecht. De positieve ‘hartsgesteldheid’ van een aantal mensen zorgt er in feite voor dat er een bedding voor een wonder wordt gecreëerd. Het wonder kan tevoorschijn komen, omdat een groep mensen dat van harte wenst. Het gaat om positieve gebeurtenissen die tot stand worden gebracht, omdat er een kritische massa is die op het wonder vertrouwt. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Wil je ze zien, dan zul je eerst moeten geloven dat ze bestaan en dat ze mogelijk zijn. Dan komen ze als je ze samen met een aantal anderen echt wenst en als datgene wat je wenst niet van materiële aard is.
