Je kent het wel: niets loopt zoals je wilt. De ene tegenvaller na de andere, de ene desillusie volgt de andere op. Je doet je stinkende best, je geeft alles wat je hebt, maar het levert nauwelijks iets op. Je bent niet alleen zelf teleurgesteld over je resultaten, je krijgt ook nog eens kritiek van de ander. Extra wrang vanwege alle energie die je hebt geïnvesteerd, alle inzet die je hebt gepleegd. Harder werken, nog beter je best doen helpt niet. Het is tijd voor een andere strategie. Mogelijk is het nodig om je zelf de vraag te stellen: klopt het nog wel wat ik doe, zit ik nog wel op de goede plek, is dit nog wel de omgeving waar ik thuishoor? Dit kunnen pijnlijke vragen zijn. Het is niet vreemd als je er totaal geen zin in hebt om ze te beantwoorden. Volstrekt menselijk om ze uit de weg te gaan. Toch is het wel goed om deze vragen te stellen, want tegenvaller op tegenvaller, probleem na probleem kunnen signalen zijn dat je in de verkeerde context zit. Je kunt met iemand omgaan die niet (meer) past, je kunt activiteiten ontplooien die niet (meer) aansluiten bij je behoeften, vaardigheden en kwaliteiten. Als dit het geval is, zit je in de verkeerde context en lukt datgene wat je doet niet meer. Het werkt niet meer. Er komen misverstanden, wrijvingen, teleurstellingen en er is ontevredenheid. En je voelt je niet prettig. Je kunt zelfs onzeker worden met alle gevolgen die dat met zich meebrengt. Het is goed mogelijk dat dezelfde relaties eerst wel ‘werkten’, maar jij of de ander kunnen zijn veranderd waardoor het niet meer passend is. Het is goed mogelijk dat een activiteit eerst plezierig was en dat het lekker liep, maar je kunt het ontgroeid zijn of je kunt tot nieuwe inzichten zijn gekomen die je niet kwijt kunt of er zijn mensen gekomen bij wie je je niet thuis voelt. Dit alles kan ervoor zorgen dat het niet meer past. Teleurstellingen, mislukkingen zijn geen zaken om zomaar overheen te stappen en door te gaan. Ze dagen je uit tot reflectie en tot het beantwoorden van wezenlijke vragen.
