Als je je moe voelt is dat een belangrijk signaal. Het laat zien dat je je eigen grenzen hebt bereikt. Of dat je zelfs je grenzen hebt overschreden. Het laat je voelen dat je niet goed voor jezelf hebt gezorgd. Het is belangrijk dat je signalen van (over)vermoeidheid serieus neemt. Het is een kans om beter voor jezelf te gaan zorgen. Als je tekenen van moeheid negeert of bagatelliseert, omdat het je niet uitkomt, omdat je het te druk hebt, ontken je in feite een natuurlijk principe. Tekenen van moeheid zijn signalen van je ziel. Ze laten je zien dat je je behoeften en gevoelens niet kunt onderdrukken, negeren, maar dat je ze serieus moet nemen. Als je gevoelens van moeheid, lusteloosheid toelaat en onder ogen ziet, is dat de eerste stap om je natuurlijke elasticiteit weer te herwinnen. Openstaan voor moeheid brengt je naar andere innerlijke domeinen. Naar je behoefte om alleen te zijn, je behoefte aan reflectie, aan verstilling. Je moeheid nodigt je dringend uit om te voelen dat je meer bent dan je prestatie. Het laat je ervaren dat je er mag zijn zonder iets te hoeven doen of te bewijzen. Je gevoelens van moeheid dagen je uit om ze nader te verkennen. Wat willen deze gevoelens je zeggen? Ben je niet eerlijk geweest tegen jezelf, tegen de ander? Wil je iets in stand houden, handhaven wat je eigenlijk zou moeten loslaten? Heb je verkeerde keuzes gemaakt? Of krijgen bepaalde – voor jou belangrijke – waarden te weinig aandacht? Als je diepe moeheid voelt is ‘bijslapen’ niet voldoende, maar word je uitgedaagd om met jezelf in gesprek te gaan.
