Als je in de samenwerking met de ander tegen iets aanloopt wat de ander volgens jou anders zou moeten doen dan gaat de ander alleen iets veranderen als hij/zij vanbinnen de noodzaak voelt. Zonder innerlijke overtuiging dat er iets moet gebeuren komt er geen beweging, geen actie. Niemand verandert duurzaam omdat een ander het wil. Als iemand zelf de urgentie niet voelt kun je praten als Brugman maar gebeurt er niets wezenlijk, hooguit een cosmetische correctie. De ander komt pas in beweging als hij/zij ergens last van krijgt. En dat kan langer duren dan jij wilt/denkt! Sommige mensen komen pas in beweging als ze niet anders meer kunnen.
