Je komt ze dagelijks tegen. De ander met zijn/haar onvolkomenheden, zwakheden, nare eigenschappen. Het is een grote uitdaging om dat wat je ergert, irriteert niet te veroordelen. Het is een interessante opgave om de ander met een open hart tegemoet te treden. Als je als gevolg van de ‘zwakheden’ van de ander je eigen zwakheden inzet, ben je in feite geen haar beter. Wat een ander doet of (na)laat is eigenlijk niet relevant. In feite is het niet belangrijk hoe de ander is of wat die in jouw ogen anders/beter zou moeten/kunnen doen. De enige die je in de hand hebt ben jezelf. En dat is toch al lastig genoeg? En je weet: iedere actie geeft zijn eigen reactie. Dus wat is jouw reactie op de ander? Wat kun jij doen of laten om te zorgen dat de ander in zijn kracht komt? Als jij een constructieve reactie kunt geven, zul je verrast worden door de ’tegenactie’ van de ander. Als je geconfronteerd wordt met de zwakheden van de ander, dan is de grootste uitdaging om het beste van jezelf in te zetten. Dat is jouw kracht. Een hele uitdaging. Jouw kracht haalt de kracht van de ander naar boven.
